WYBORY
TRACY FLICK NA PRZEWODNICZĄCĄ
JUŻ DZISIAJ ZŁÓŹ PODPIS
- Dzień dobry, panie McAllister. - Widzę, że nie marnujesz czasu?
- Kto rano wstaje... zna pan to przysłowie? - Tak, znam.
- Powodzenia, Tracy. - Dziękuję, do zobaczenia w klasie.
Wszystko skończyłoby się dobrze, gdyby pan McAllister się nie wtrącał.
Powinien był zaakceptować przeznaczenie, zamiast z nim walczyć.
Nie można zmieniać przeznaczenia - dlatego jest przeznaczeniem.
Nawet jeśli próbujesz z nim walczyć, i tak stanie się to, co ma się stać.
Nie mogę sobie przypomnieć, jak się zaczął ten bałagan przedwyborczy.
Pamiętam, że kochałem swoja prace nauczyciela i wychowawcy.
Nie mogłem sobie wyobrazić, że można robić coś innego.
Panie McAllister, proszę przestać marzyć!
Uczniowie wiedzieli, że poważnie traktowałem swoja rolę i angażowałem się.
Chować karty, chłopcy. Koniec gry!
Dalej Michiganie! Brońcie się!
Wiedzieli, że kształtowałem ich osobowość w trudnym okresie dorastania.
Czułem się za nich odpowiedzialny.
Przez 12 lat w Carver, gdzie uczyłem historii i bieżących wydarzeń,
trzy razy zostałem nauczycielem roku. Pobiłem szkolny rekord.
Nauczanie - to była moja pasja.
Chciałem zainteresować młodych ludzi światem.
Przygotować ich do trudnych decyzji, jakie będą musieli podjąć jako dorośli.
Tak chciałem spędzić moje życie.
Czy to jest kwestia moralna czy etyczna?
Jaka jest różnica pomiędzy moralnością i etyka?
Etyka to postępowanie według społecznych zasad.
- Moralność... - Jesteś na dobrym tropie.
Czy ktoś może pomóc? Michelle.
Moralność jest jak lekcja, jak morał, który wynika z opowieści.
To, czego można się nauczyć z opowieści lub baśni.
Albo z życiowego doświadczenia. A etyka?
Etyka uczy, jak wykorzystać morał wynikający z opowieści.
Brakuje nam tu jakiegoś klucza. Czego nam brakuje?
- Tracy. - Etyka to normy postępowania...
Tracy Flick... Znałem wielu ambitnych uczniów,
ale Tracy Flick to przypadek szczególny.
Ludzie, którzy mówią, że jestem zbyt ambitna, są zazdrośni.
Mama twierdzi, że jestem niezwykła.
Jeśli przedstawię wam moje osiągnięcia, będziecie musieli się z tym zgodzić.
Oto ja w roli Hodel w "Skrzypku na dachu".
A tutaj jako dziennikarka naszej uczniowskiej stacji telewizyjnej.
Musimy skończyć z zaśmiecaniem. Reportaż Tracy Flick.
Najbardziej odznaczyłam się w Samorządzie Uczniowskim.
Nigdy nie spóźniłam się na zebranie i prowadziłam prawie każdą dyskusję.
Zgadzam się z Ashley'em. To co się stało ostatnim razem, to była parodia.
To nas pokazało w złym świetle.
Teraz Tracy Flick postanowiła wygrać wybory na przewodniczącego samorządu.
Jak dotąd nie miała konkurencji.
...ustanowione przez społeczeństwo w pewnym momencie historii...
Jest jeszcze jedna sprawa, o której powinniście wiedzieć.
Jej cipka robi się taka wilgotna, że nie masz pojęcia.
Nie chcę tego wiedzieć.
Parę miesięcy temu miała romans z moim najlepszym przyjacielem.
Dave Novotny.
Dave przyszedł do Carver rok po mnie - od razu złapaliśmy wspólny język.
Dave nauczał, ponieważ nie chciał opuścić szkoły średniej.
To był fajny facet. Nasze żony też się zaprzyjaźniły.
Kiedy urodził się im syn, Dave i Linda poprosili nas na rodziców chrzestnych.
Myślicie pewnie, że pan Novotny wykorzystywał seksualnie swoja uczennice.
To nie było tak.
Nasz związek był oparty na wzajemnym szacunku i podziwie.
Aż do końca drugiej klasy utrzymywaliśmy kontakty oficjalne.
Dopiero w trzeciej klasie nasze stosunki się zmieniły.
Redaktorzy kroniki szkolnej świętowali oddanie publikacji do druku.
Dave i ja zostaliśmy sami. Zaczęliśmy rozmawiać.
Nie jak nauczyciel z uczniem, ale jak dwoje dorosłych ludzi.
Zauważyłem, że nie masz bliskich przyjaciół.
- Robisz wrażenie samotnej. - Nie, mam tylko dużo pracy.
Wiem, że tego się nie wybiera. Chciałem powiedzieć, że...
Osobie takiej jak ty ciężko będzie znaleźć przyjazną duszę.
Co pan ma na myśli? Jaką osobą jestem?
Obserwuję cię już przez trzy lata.
Jesteś jedną z najbardziej utalentowanych, pracowitych, atrakcyjnych
uczennic... nie - osób, jakie znam.
Dziękuję panu.
Wiem, że ludzie tacy jak ty muszą czasem płacić wysoką cenę.
Tą ceną jest samotność. Ale może się mylę.
Wydawało mi się tylko, że potrzebujesz przyjaznej duszy.
Może się wam wydawać, że szukałam ojca, którego nie znałam.
Ale to nie miało nic do rzeczy. Dave był taki silny.
Czułam się przy nim bezpieczna.
Po raz pierwszy ktoś zajrzał w moją duszę.
Schowaj się.
Kiedy myślę o moim związku z panem Novotnym,
najbardziej brakuje mi naszych rozmów.
Zrobiłeś to we własnym domu?
Wiem, że ci się to wydaje szaleństwem.
Ale próbuję ci powiedzieć,
że Tracy i ja jesteśmy w sobie do szaleństwa... zakochani.
- Zakochani? - Tak. To poważna sprawa.
Jest moja muzą. Chce przeczytać moją powieść.
- Nie napisałeś żadnej powieści. - Mam ją tu... w sobie!
Tracy chce, bym ja napisał, żeby mogła ja przeczytać. To takie piękne!
Dave, mówię to jako twój przyjaciel...
Robisz źle i powinieneś natychmiast zerwać ten związek.
Przekroczyłeś granice prawa i moralności.
Oszczędź mi wykładu z etyki.
- Mówię o moralności. - Jaka jest różnica?
Chyba nie musze wam mówić, jak się to wszystko skończyło.
MAUI JEST DLA KOCHANKÓW Weź mnie za rękę...
Tracy, jedźmy do raju. Twój "nauczyciel" - Dave.
P.S. Naprawdę cię potrzebuję.
Matka Tracy nic nie rozumie.
Oczywiście że nie. Jeszcze nie widziałem tak zdruzgotanej matki.
Wiem, co Tracy powiedziała matce, i co jej matka powiedziała mnie.
Muszę to usłyszeć także od ciebie. Jestem za to odpowiedzialny.
Czy przekroczyłeś granice przyzwoitości z tą dziewczyną?
Kochamy się.
Twoja powieść? Czy ty sobie ze mnie żartujesz?
Gdy Davida wylano ze szkoły, Linda wyrzuciła go z domu i zażądała rozwodu.
Wprowadził się do swoich rodziców. Mógł skończyć w wiezieniu.
- Etyka to podstawa... - Wrócimy do tego na przyszłej lekcji.
- Chciałbym poprawić sprawdzian. - Chcesz poprawić sprawdzian?
Ostatniej nocy pracowałem do późna.
Teraz, gdy mam więcej doświadczenia, współczuję panu McAllisterowi.
Wiecznie w tej samej klasie, w tych samych ubraniach,
mówi to samo rok po roku, przez całe życie,
podczas gdy uczniowie przenoszą się do wielkich miast,
znajdują świetną pracę i zarabiają mnóstwo pieniędzy.
Musi być trochę zazdrosny.
Jak mówi mama: "Słabi zawsze próbują wykorzystać mocnych."
Powinniście wiedzieć, że jestem jedynaczką.
Mama jest mi oddana bez reszty. Bardzo ją kocham.
Chce, bym miała szansę zrobić w życiu to, czego jej się nie udało.
Mama była stewardesą, a teraz pracuje jako asystentka prawnika.
Lubi pisać listy do kobiet sukcesu z pytaniem
jak osiągnęły sukces i czy mogą coś poradzić jej córce.
Odpowiadają zwykle, żeby twardo dążyć do obranego celu.
Trzeba ciężko pracować i nie pozwolić, by coś przeszkodziło karierze.
- Hej, przynieś to z powrotem. - Zjedz mnie.
Ale wygrać to jeszcze nie wszystko.
Najważniejsze to przestrzegać etyki. Zapytajcie pana McAllistera.
Panie McAllister, proszę poczekać!
Panie McAllister, niech pan poczeka!
Mam wszystkie podpisy. 158 - więcej niż trzeba.
- Świetnie - Są tutaj.
Jutro je przejrzę.
Czy może pan je potwierdzić? Chciałabym zacząć kampanie wyborcza.
- Tak, wyglądają w porządku. - Nie chce ich pan zatrzymać?
- Nie, nie trzeba. - Powinien je pan zatrzymać.
- Dobrze, w porządku. - Dzięki za wszystko.
Nie mogę się doczekać kampanii.
Jak dotąd nie masz konkurencji.
Coca-Cola wydaje najwięcej pieniędzy na reklamę.
Dlatego udaje się im utrzymać pierwsze miejsce.
Tak... Powodzenia, Tracy.
Kiedy zostanę przewodniczącą, będziemy spędzać ze sobą dużo czasu.
Chciałabym, by była to harmonijna i efektywna współpraca.
- A pan? - Z pewnością.
Tak właśnie myślałam. Chciałam tylko się upewnić.
- Powodzenia, Tracy. - Dzięki.
Nie winie Tracy za kłopoty Dave'a. Dave to dorosły człowiek.
Tracy drażniła mnie od czasu do czasu, ale podziwiałem ją.
Dzięki Bogu za Diane. To była moja prawdziwa ostoja.
Przechodziliśmy kryzysy, ale zawsze wychodziliśmy z nich zwycięsko.
Po dziewięciu latach małżeństwa byliśmy sobie bliscy, jak nigdy.
- Coś nie w porządku? - Nie... tylko szkoła.
Kiedy zostanę przewodniczącą będziemy spędzać ze sobą dużo czasu.
Dużo dużo czasu...
Przewodniczący i doradca. Harmonijna i efektywna.
Bliscy i wyjątkowi. Pan i ja.
- Crystal, co tutaj robisz? - Przyszłam obejrzeć mecz.
- A jeśli wejdzie trener Handerson? - Zajmę się nim.
- Co czytasz? - Przeglądam mój podręcznik.
Możemy poćwiczyć. Będziesz miotaczem, a ja się nadstawie.
Coca-Cola jest najpopularniejszym napojem na świecie.
Paul!
Byłem wściekły, kiedy złamałem nogę na nartach w Shadow Ridge.
Dlaczego?!
Lekarze powiedzieli mi, że muszę pożegnać się ze sportem na parę lat.
Koniec z finałami piłkarskimi. To był dla mnie prawdziwy cios.
Gdy wróciłem do szkoły wszyscy byli bardzo mili,
ale czułem, że straciłem cel w życiu.
Czego Bóg chce ode mnie? Po co istnieję?
Nie wiadomo, gdzie szukać odpowiedzi...
Aż tu pewnego dnia przeznaczenie poklepuje cię po ramieniu.
Wiem, bo to właśnie mi się przydarzyło.
Paul, czy możemy porozmawiać?
Pan McAllister zmienił moje życie.
Nieważne, co o nim mówią. Wierze, że to uczciwy człowiek.
Straciłeś radość życia od czasu wypadku.
Tak bardzo chciałbym znów grać w piłkę!
- Chciałbym brać udział w finałach. - Rozumiem twoje rozczarowanie.
Uważam, że masz przed sobą świetlaną przyszłość.
- Nie mówię o sporcie. - O czym pan mówi?
Masz naturę przywódcy. Jesteś jednym z najbardziej lubianych uczniów.
Nie załamujesz się w ciężkich chwilach - widzieliśmy to podczas meczu z Westside.
Masz duży autorytet. Co to oznacza?
Przewodniczący Samorządu Uczniowskiego.
Kto? Ja? Ja się na tym nie znam.
- Tracy Flick jest w tym dobra. - Tak, zgadzam się.
- Jest też bardzo miła. - Tak.
Ale jedna osoba pewna zwycięstwa podważa zasady demokracji.
To podobne raczej do dyktatury.
- Jakie są twoje ulubione owoce? - Gruszki.
- Dobrze, powiedzmy... - Proszę poczekać!
- Jabłka. - Jabłka. Dobrze.
Powiedzmy, że jedynymi owocami jakie znasz, są jabłka.
Mógłbyś myśleć, że jabłka są dobre, nawet jeśli niektóre są zgniłe.
Nagle dostajesz pomarańcze. Musisz podjąć decyzje.
Czy chcesz jabłko, czy pomarańcze? To jest demokracja.
- Lubię też banany. - No właśnie. Dobrze.
Co byś powiedział? Daj coś z siebie.
- Czy tak jest dobrze? - Trochę wyżej.
Eric, nie przyklejaj taśmy na zewnątrz plakatu!
Lepiej zdejmij to wszystko i zacznij od nowa.
PAUL METZLER NA PRZEWODNICZĄCEGO
- Kto cię do tego namówił? - O czym mówisz?
Nagle postanowiłeś kandydować?
Pomyślałem, że...
Powiedziałem panu McAllisterowi, że chce zrobić coś dla szkoły.
- Pan McAllister cię namówił? - Rozmawiałem z nim.
Powiedział, że to dobry pomysł.
Mówił, że są różne rodzaje owoców.
Tracy, jesteś najlepsza. Myślałem tylko...
Dobrze, zobaczymy kto wygra!
Kandydatura Paula Metzlera nie zmartwiła mnie.
Nie stanowił dla mnie żadnego zagrożenia.
Musiałam tylko pracować trochę więcej.
Wierzę w wyborców. To nie jest konkurs piękności.
Wiedzą, że nasz kraj został zbudowany przez ciężko pracujących ludzi.
Nie każdy ma wszystko podane na srebrnej tacy.
Nie należę do tych, których ojcowie są właścicielami "Metzler Cement",
kupują dzieciom samochody na urodziny i urządzają im wielkie przyjęcia.
Oni nie muszą ciężko pracować - przychodzą i bez wysiłku
dostają to, na co inni musieli pracować przez całe życie!
Nie, wcale się tym nie przejęłam!
Paul... Power
Paul jak Przewodniczący...
Przywódca... Postęp...
- Co? - Powiedziałam ci, że nie mogę.
To już nie jest w porządku.
Ale ja cię kocham.
Powiedziałam, nie!
- Tammy, zgadnij co się stało? - Nie umiesz pukać?
- Cześć, Lisa. - Wynoś się, Paul.
- Pan McAllister poprosił mnie do siebie... - Muszę iść.
- Ty głupi kretynie! - Co takiego zrobiłem?
Nie jestem lesbijka. Pociąga mnie osoba, nie jej płeć.
Ale tak się składa, że podobają mi się dziewczyny.
Lisa, poczekaj !
Zatrzymaj się!
- Gdzie idziesz? - Nie czuję tego, co ty.
- Co masz na myśli? - Nie jestem lesbą. Nie kocham się w tobie.
My tylko... eksperymentujemy.
Jak takie uczucie mogło się zmienić w kłamstwo?
Lisa i ja byłyśmy sobie przeznaczone.
Spośród wszystkich ludzi na planecie wybrałyśmy siebie.
To było niezwykłe.
Tak dobrze się bawiłyśmy. Kiedyś jadłyśmy szparagi,
żeby zobaczyć, po jakim czasie nasz mocz zmieni zapach.
To było naukowe doświadczenie - mój po 11 minutach, jej po 17.
Codziennie znajdowałam pretekst, by powiedzieć, jak bardzo ja kocham.
Gdybyś umarła, wskoczyłabym do betoniarki mojego ojca
i wylano by mnie na twój grób.
Im bardziej zbliżałyśmy się do siebie, tym bardziej starała się wymigać.
Zwariowałaś? To nasze prywatne sprawy.
- Inni mogą to zobaczyć! - Nie obchodzi mnie to.
Ale mnie tak!
Co takiego zrobiłam, że się zmieniła?
Jaki błąd popełniłam?
Czasem, gdy jest mi smutno, siadam i patrzę na elektrownię.
Mówią, że jeśli się położyć pomiędzy głównymi przewodami, ciało się ulatnia.
Zmienia się w gaz. Ciekawa jestem, co to za uczucie.
Nie wiem dlaczego, ale Lisa postanowiła mnie zranić.
I doskonale wiedziała, jak to zrobić.
Lisa poprosiła, bym ją podwiózł, a potem zaczęła ciągnąć mi druta!
Tak długo na to czekałam.
Życie jest takie dziwne. Najpierw Lisa kłóci się z moja siostra,
a następnego dnia jest moją dziewczyną.
Obiecała mi pomóc w organizacji mojej kampanii.
Stanowimy dobrana parę. To takie naturalne, że jesteśmy razem.
Było nam wspaniale.
Noga nie bolała mnie za bardzo, a pogoda była taka piękna.
Po szkole szliśmy do Lisy, pieprzyć się i posiedzieć w gorącej kąpieli.
Jeśli tak ma być, trudno!
Ale nie miałam zamiaru poddawać się bez walki.
TAMMY METZLER NA PRZEWODNICZĄCĄ
Tammy, co robisz?
Proszę ją zatrzymać. Nie ma prawa. Jest dopiero w drugiej klasie.
Uspokój się.
Czy możemy razem startować? Brat i siostra?
- To konflikt interesów. Paul był pierwszy. - Zebrała podpisy. Ma do tego prawo.
To garstka wywrotowców. Nie mogę tego nawet przeczytać.
Tim Cobzer.
- Robi mi na złość. - Ale za co?
- To znaczy - tobie. - Za co?
Tim Cobzer? Nigdy o nim nie słyszałam.
Zapomnijmy o tym, Tracy. Jutro mamy apel.
Każdy wygłosi przemówienie i wszystko będzie dobrze.
- Przestań, coś mu zrobisz! - Podoba mu się... Nie aż tak bardzo.
W tym czasie widywaliśmy się dość często z Lindą Novotny.
Chcieliśmy jej pomóc przyjść do siebie po rozstaniu z Davem.
Diana i ja chcieliśmy mieć dzieci, ale wciąż odkładaliśmy to na później.
Diana kończyła szkołę pielęgniarską, ja pisałem pracę dyplomową...
Wreszcie się zdecydowaliśmy.
Uda ci się?
Przez cały rok nie mieliśmy szczęścia.
Już, teraz! Wypełniaj mnie.
Teraz. Wypełniaj mnie. Wypełniaj mnie.
Dobrze.
Dobra robota.
Jim, możesz to otworzyć?
- Tak, jasne. - Postaw na stole.
Linda potrzebowała pomocy w pracach domowych.
- Tutaj? - Nie, bardziej w te stronę.
- Tutaj? - Tak. Teraz dobrze.
Zawsze lubiłem Lindę, ale nigdy nie byłem z nią sam na sam.
Gdy została sama, zauważyłem, ile ma zalet.
Zostaliśmy kumplami. Kiedyś nawet zabrałem ją na zakupy.
- Co o tym myślisz? - Wyglądasz doskonale.
- Nie stać mnie teraz na to. - Miałam ciężki rok.
Cały czas spędzasz z dzieckiem. Rozerwij się trochę.
- Weźmiemy pokój? - Co mówisz?
MOTEL
To nie jest śmieszne.
- Jak było? - Dobrze, byliśmy w Westfoods.
- Dobrze się bawiliście? - Tak.
- Tak, to znaczy... No wiesz. - Co?
Linda jest fajna, ale czasem męcząca.
Dobrze, właśnie tak. Tak.
Wypełnij mnie.
Tak... wypełnij mnie!
Dobrze, właśnie tak. Tak, wypełnij mnie.
Dobrze, właśnie tak. Zrób to, Jim. Rżnij mnie.
Zrób to, Jim. Właśnie tak. Wypełnij mnie.
O tak, panie M. Rżnij mnie.
Rżnij mocno, panie McAllister. Mocniej.
Rżnij mocniej, proszę.
Wszystko szło bardzo dobrze,
aż do czasu tych cholernych wyborów.
Kocham naszą szkołę - Carver High, i będę oddanym wiceprzewodniczącym.
Głosuj na Jerry Slavina i dobry samorząd.
Nie mogę stanąć na nogi, ale stanę w waszej obronie.
Dziękuję.
Dziękujemy. Jerry startuje jako kandydat na wiceprzewodniczącego.
Teraz posłuchamy trzech kandydatów na przewodniczącego.
Pierwsza, w kolejności alfabetycznej, wystąpi Tracy Flick.
Henry David Thoreau napisał kiedyś:
"Nie mogę wydłużyć moich dni, ale mogę uczynić je lepszymi."
W Carver mamy taka możliwość - uczynić nasze dni lepszymi.
Podczas tej kampanii wsłuchiwałam się w wasze problemy.
Eliza Ramirez mówiła, że czuje się wyobcowana w swoim pokoju.
Reggie Banks, którego matka pracuje w barze,
nie ma pieniędzy na książki.
- Zjedz mnie. - Zjedz mnie na surowo.
Jeśli nie umiecie się zachować jak dorośli -
- nie zasługujecie, by traktować was jak dorosłych.
Będziecie wiec traktowani jak dzieci. Proszę o ciszę.
Zależy mi na szkole i na każdym z was.
Razem możemy wiele zmienić.
Jeśli oddacie głos na Tracy Flick, nie będziecie głosować tylko na mnie.
Będziecie głosować na siebie i każdego ucznia w Carver.
Nasze dni nie będą dłuższe, ale z pewnością będą lepsze.
Następnym kandydatem jest Paul Metzler.
Kiedy złamałem nogę w tym roku, zacząłem się zastanawiać nad życiem.
Chce pomagać ludziom i tej szkole.
To nasz drugi dom, gdzie kształtujemy osobowość.
Chce wykorzystać cały potencjał naszej szkoły.
Dlatego zdecydowałem się kandydować. Umiem walczyć -
pamiętacie, jak dzięki mojemu podaniu zwyciężyliśmy z Westside.
Nie będziecie rozczarowani. Razem odniesiemy zwycięstwo.
Głosujcie na Paula Metzlera. Dziękuje.
Ostatnim kandydatem jest kolejny członek rodziny Metzlerów.
Tammy Metzler.
Ludzie!
Kogo obchodzą te głupie wybory?
Wszyscy wiemy, że to nie ma znaczenia, kto zwycięży.
Czy myślicie, że to coś zmieni?
Myślicie, że uczyni to choć jedną osobę szczęśliwszą?
Tylko ten, kto zostanie wybrany, będzie miał z tego pożytek.
Co roku uczestniczymy w tej idiotycznej komedii.
Tylko po to, aby ktoś otrzymał dodatkowe punkty na studia.
Głosujcie na mnie. Nie mam zamiaru iść na studia.
Jako przewodnicząca, nie będę nic robić.
Mogę tylko obiecać, że rozwiążę samorząd uczniowski,
abyśmy nigdy nie musieli uczestniczyć w nudnych zebraniach.
Tammy! Tammy!
Albo nie głosujcie na mnie. Kogo to obchodzi! W ogóle nie głosujcie.
Zamknijcie drzwi.
Ta kretynka zadrwiła z nas. Chce ją skreślić z listy kandydatów.
Rozdrażniła nas wszystkich. Jest skończona.
Nie możemy jej skreślić dlatego, że nie spodobało się nam jej wystąpienie.
Tak... możliwe. Ale będziemy mieli przez nią kłopoty.
Musimy ją jakoś ukarać. Zawiesimy ją w prawach ucznia.
Tak jest! Będzie zawieszona na trzy dni.
Zawieszenie jest jak wakacje. Czy oni naprawdę myślą, że to kara?
Jeśli pies nasika na dywan, dajecie mu za to kość?
A potem jeszcze mają pretensje o wagarowanie.
Hendricks mówi, że następnym razem zostanę wydalona ze szkoły.
NIEPOKALANEGO SERCA
Cześć, Tammy.
- Czego chcesz? - Przyniosłem ci zeszyty.
Ostatnim razem, gdy cię zawiesili, zostałaś okropnie w tyle.
- Dzięki, Paul. - Nie ma za co.
- Możesz mnie teraz zostawić? - Tak.
Jeszcze jedna sprawa. Te całe wybory...
Wszyscy mówią, że to bardzo dziwne, że kandydujesz przeciwko mnie.
Dalej mi nie powiedziałaś, dlaczego to robisz.
Ale to nic. To twoja prywatna sprawa.
Nie chcę, byśmy mieli do siebie żal - niezależnie od tego, kto wygra.
Jesteśmy rodzeństwem - to nieważne że jesteś adoptowana.
Mam nadzieję, że czujesz to samo.
To całe przemówienie Tammy - to była parodia.
Ta kretynka nie będzie mnie ośmieszać.
Gdyby ci wszyscy uczniowie wiedzieli, jak ciężko pracowałam.
Noce spędzone nad kroniką, by mieli swoje zasrane pamiątki.
Musiałam "wyczyścić" zdjęcia grupowe -
przy pomocy nowego oprogramowania.
Ludzie są tacy niewdzięczni.
KOGO TO OBCHODZI? MNIE! GŁOSUJ NA TRACY.
PAUL METZLER - TO JASNE!
Na dzień przed wyborami sprawy jeszcze bardziej się skomplikowały.
Mamy złoczyńcę!
Linda poprosiła mnie, bym jej pomógł odblokować kanalizację.
- Czy wiedziałeś, że Dave się moczył? - Nie, nie wiedziałem.
Całe życie. Wszystkiego próbował.
- Czy leci czysta woda? - Tak.
Niech jeszcze trochę zleci.
Poczekaj. Ten jest czysty.
Powinieneś już pójść do pracy. Spóźnisz się.
Dziękuję, Jim.
To się stało tak nagle. Nie planowaliśmy tego.
Lecz kiedy zaczęliśmy, nie było już odwrotu.
To było objawienie.
- Zabierz mnie do tego motelu. - Teraz?
Przyjedź po szkole. Zostawię Darryl z opiekunką.
- 3:25. - Dobrze, 3:25.
To co zrodziło się miedzy nami było zbyt silne, by mu się oprzeć.
Po raz pierwszy od wielu lat odżyłem, poczułem się innym człowiekiem.
- To nie jest w porządku. - Kto mógłby zrobić coś takiego?
To musi być jakieś nieporozumienie.
- Gdzie byłeś, do licha? - Nigdzie.
- Uczę dopiero po drugim dzwonku. - Dzwoniłem do ciebie do domu.
Jeśli Paul przegra, chcemy nowych wyborów.
- Ktoś podarł ich plakaty. - Wydaliśmy na nie dużo pieniędzy.
- Znajdziemy winnego. - Mamy parę dodatkowych plakatów.
- To Tammy. - Nie zrobiłaby tego.
To jej przemówienie... wszyscy słyszeli.
Zajmiemy się tym. Wy skoncentrujcie się na nauce.
Pan McAllister zajmie się ta całą sprawą. Prawda, Jim?
Słucham? Tak, jasne.
Tracy.
Tracy, chodź tutaj.
Zamknij za sobą drzwi.
Usiądź.
Wiesz, dlaczego tu przyszłaś.
Jeśli to w sprawie plakatów, myślę, że to parodia.
Parodia? To bardzo interesujące... Myślę, że ty to zrobiłaś.
Co?
Oskarża mnie pan?
Pracowaliśmy ze sobą przez całe trzy lata.
Mój plakat też był przerwany.
Czy byłaś w pracowni w czasie weekendu?
Tak. Pan Pecharda mnie wpuścił.
Mam tyle obowiązków, że często przychodzę w czasie weekendu.
- Wyszłam wcześnie, około 6:30. - 6:30?
Skąd wiesz, o której podarto plakaty?
Nie wiem, ale wisiały, gdy wychodziłam.
Przekazuję panu ważną informację.
Powinniśmy się zastanowić, kto mógł to zrobić.
Dobrze, jak myślisz, kto to zrobił? Kogo powinienem przesłuchać?
To mógł być każdy wywrotowy element w Carver.
Na przykład Rick Thieson i jego kumple.
A może Tammy Metzler? Ciągle się przeciwko komuś buntuje.
Jesteś bardzo inteligentną dziewczyną z wieloma zaletami godnymi podziwu.
Ale zdobywać osiągnięcia za wszelką cenę -
- stosując nieuczciwe metody...
Nie warto tego robić. Oszukujesz samą siebie.
Dlaczego robi mi pan wykład?
To nie jest czas i miejsce, by o tym przypominać.
Ale dla przykładu, pewien mój dobry kolega
popełnił duży błąd.
Wniosek z tego jest taki, że wszyscy popełniamy błędy.
Musimy się nauczyć, że nasze czyny mogą mieć poważne konsekwencje.
Może gdyby pewni starsi, mądrzejsi ludzie
nie zachowywali się jak dzieci, wszystko byłoby w porządku.
Zgadzam się. A pewni młodzi i naiwni ludzie
powinni być wdzięczni,
że cała szkoła nie dowiedziała się o pewnych sprawach,
które mogłyby zrujnować ich reputacje i szansę na wygranie wyborów.
Pewni starsi ludzie nie powinni pożądać swoich własnych uczniów.
Niektórzy nie mogą nawet zapłodnić swoich własnych żon.
Takie oszczerstwa nie powinny być kierowane do młodych, naiwnych ludzi,
których matki są asystentkami w znanych firmach prawniczych.
Jeśli będzie pan mnie nadal przesłuchiwał, wezwę adwokata.
- Chciał się pan ze mną zobaczyć? - Poczekaj za drzwiami, Tammy.
- Czy to w sprawie plakatów? - Być może. Poczekaj za drzwiami.
Dobrze, bo wiem, kto to zrobił.
Będę czekała za drzwiami.
Poczekaj za drzwiami Tracy. Tammy, wejdź, proszę.
To będzie dobre.
Co chcesz mi powiedzieć?
To ciężkie wyznanie, ale trzeba być uczciwym.
- O co chodzi, Tammy? - To ja podarłam plakaty Paula.
- Ja to zrobiłam. - Kiedy to zrobiłaś?
Wczoraj. W sobotę.
- Jak tam weszłaś? - Drzwi były otwarte.
- Które drzwi? - Nie wiem. Ale to ja zrobiłam.
- Nie wierzę ci. - Mam dowody.
Tracy, wygląda na to, że miałaś szczęście.
Wycofuję oskarżenie. Tammy się przyznała.
Mówiłam panu. Zapłacisz za mój plakat!
Dobra, spokojnie. Jesteś górą, wiec ustąp.
Reszta dnia była nie do zniesienia. Na ubraniach czułem zapach Lindy.
Nie mogłem się doczekać końca lekcji.
Chciałem, żeby w motelu wszystko było przygotowane.
Postanowiłem, że na ósmej lekcji dam sobie trochę czasu.
Piszemy sprawdzian.
Schowajcie pomoce. Jeśli przeczytaliście lekturę, to powinno być łatwe.
Miałem 48 minut, by wszystko przygotować.
Jak skończycie wcześniej, siedźcie spokojnie. Zaraz wracam.
Dobrze, oddajcie prace. Stephanie, odłóż pióro.
Do widzenia w środę. Nie zapomnijcie jutro głosować.
Linda.
Linda!
Jezus! O, niech to szlag!
Tu mieszkanie Novotnych. Proszę zostawić wiadomość. Miłego dnia.
Linda, to ja. Odbierz, jeśli tam jesteś.
Jest 4:32. Byłem o 3:25, tak jak się umawialiśmy.
Czekałem, ale nie przyszłaś.
Jestem w miejscu, o którym mówiliśmy.
Pokój 246.
Czekam. Wszystko przygotowane.
Mam nadzieję, że będziesz wkrótce. Pa!
Nie rozumiem.
To co robisz swojej matce, mnie i Paulowi przechodzi ludzkie pojecie.
Matka się martwi, już nie wie, co ma robić.
Zachowujesz się coraz gorzej !
Kto wie, co jeszcze takiego robisz, o czym nie wiemy!
Odbyłem długa rozmowę z Waltem Hendricksem.
Dzwoniłem do niego do domu.
Nie chce, byś wracała do Carver. Ma cię dosyć.
Wcale się mu nie dziwię. Co?
Tammy, podjęliśmy z ojcem decyzje.
Pójdziesz do szkoły Niepokalanego Serca.
Może zakonnice będą miały na ciebie lepszy wpływ.
Czy to jest śmieszne?
Dobrze.
Drogi Panie Jezu, nieczęsto z tobą rozmawiam,
ale tym razem nalegam, byś mi pomógł wygrać wybory.
To ja zasługuję na to, a nie Paul Metzler - dobrze o tym wiesz.
Wierzę, że dyskwalifikacja Tammy Matzler odbyła się za twoją sprawą.
Zapewnij mi zwycięstwo, bym mogła spełniać twoją wolę.
Amen.
Boże, nie wierze w ciebie, ale jak już mam iść do szkoły katolickiej...
Czego chcę?
Chcę, by Lisa zrozumiała, jaką jest świnią i przeprosiła mnie.
Chcę, żeby Paul wygrał wybory, a nie ta cipa - Tracy.
Chcę również dostać drogie skórzane spodnie.
Pewnego dnia chcę się zaprzyjaźnić z Madonną.
Dobry Boże, dziękuję, że dałeś mi aż tyle!
Zdrowie, dobrych rodziców, fajny samochód
i duży, jak mi mówią, penis. Jestem bardzo wdzięczny.
Ale martwię się o Tammy. Nie chce mi się wierzyć, że podarła moje plakaty.
Ale czasem złości się nie wiadomo o co. Pomóż jej, by była szczęśliwsza.
Jest bardzo zdolna i wrażliwa - bardzo ją kocham.
Denerwuję się przed jutrzejszymi wyborami.
Chcę wygrać, ale wiem, że to twoja wola.
Sam zadecydujesz, kto jest lepszym kandydatem.
Przebacz mi moje grzechy, jakiekolwiek by nie były. Amen.
Linda nie wróciła do domu. Czekałem przed jej domem dziesięć godzin.
O, Boże.
W dniu wyborów razem z mama przygotowałyśmy 480 babeczek.
Dzień dobry, panie M.
Wygląda pan jak ktoś, kto zjadłby babeczkę.
Co się panu stało w oko?
Czy wszystko w porządku?
"Panie McAllister, ktoś zerwał mój plakat. To nie jest w porządku."
"Czy mogę dostać szóstkę? "Czy może mi pan napisać opinie?"
Niech ich szlag...
Tu mieszkanie Novotnych. Proszę zostawić wiadomość. Miłego dnia.
Dlaczego to zrobiłaś? Całkowicie ci zaufałem.
Zrujnowałaś mi życie, czy wiesz o tym? Wiesz?
Zrujnowałaś moje życie! Czy tego właśnie chciałaś?
Przepraszam, jestem bliski szaleństwa.
Powinniśmy porozmawiać.
To ja, Jim. Kocham cię.
Mamy ważną wiadomość od pana dyrektora, dr Hendricksa.
Dzień dobry.
Musze was poinformować o zmianie w dzisiejszych wyborach.
Tammy Metzler została skreślona z listy kandydatów na przewodniczącego.
Możecie głosować na innych kandydatów, ale nie na Tammy Metzler.
Kiedy nadszedł czas głosowania, stałam w kolejce jak inni.
- Cześć, Tracy. - Tracy Enid Flick.
- Gotowe, Phil? - Tak, jestem gotowy.
Dziękuję, Phil.
Hej, Tracy. Czy to nie ekscytujące?
- Cóż, powodzenia. - Dzięki, Paul.
- Nawzajem. - Dziękuję.
To takie dziwne. Czy ludzie zawsze głosują na samych siebie?
Gdy zobaczyłem własne imię...
Nie wiem... Wydawało mi się, że głosowanie na siebie nie jest w porządku.
Jesteśmy, Panie M.
Jako przewodniczący prezydium - przeliczę pierwszy.
Może pan przeliczyć po nas. Będziemy liczyć niezależnie.
Dobrze. Zacznijcie od przewodniczącego - zaraz wracam.
Pan ma klucz, panie McAllister.
Dobrze.
- Czy wszystko w porządku? - Co się stało z pana okiem?
Nic się nie stało. Pszczoła mnie użądliła.
Po niektórych nic nie znać. A ja puchnę. Nic wielkiego!
Śpieszy mi się. Mam jeszcze inne sprawy do załatwienia.
Tak, w porządku. Wiemy.
Dobrze, zaraz wracam.
Tu mieszkanie Novotnych. Proszę zostawić wiadomość. Miłego dnia.
To znowu ja. Przepraszam za te wiadomości.
Czy mógłbym usłyszeć twój głos? Gdybyś tylko pozwoliła mi...
- Czego chcesz, Jim? - Jesteś tam!
- Tak, jestem tutaj. - Linda, kocham cię.
- Wiesz, że to nieprawda. - To jedyna prawda, jaką znam.
- Popełniliśmy błąd. - To nie był błąd.
- Wykorzystałeś mnie. - Ja ciebie wykorzystałem?
Ty mnie objęłaś. Pocałowałaś mnie! To ty...
- Panie M! To wielki dzień. - Nie teraz, Paul.
- Co tam masz? - Nie mogę panu powiedzieć.
- Musi pan sam przeliczyć. - Nie rozśmieszaj mnie, dobrze?
Myślałem, że takie są zasady. Jeśli się zmieniły...
To nie są wybory Papieża! Powiedz mi, kto wygrał.
Tracy - ale tylko jednym głosem. Tylko jednym głosem.
Panie M...
Dobrze...
Teraz ja policzę.
Wynik moich podliczeń był taki sam jak Larry'ego.
256 do 257. Tracy wygrała wybory jednym głosem.
Właśnie miałem zamiar ogłosić mój wynik, kiedy...
Dziwnie zareagowałem na widok Tracy.
Częściowo dlatego, że szpiegowała...
Ale przede wszystkim to była jej twarz.
Kto wie, jak daleko zajdzie w życiu? Ilu ludzi będzie przez nią cierpieć?
Musiałem ją zatrzymać... teraz.
Larry... Mamy problem.
253, 254, 255.
Wyszło mi to samo, co tobie, Jim. Paul jest nowym przewodniczącym.
- To nie jest logiczne. - Wyszło nam to samo.
256 dla Paula, 255 dla Tracy.
- 290 wstrzymało się. - W większości wielbiciele Tammy.
To niemożliwe. Jest 801 karteczek, a głosowały 803 osoby.
- Brakuje dwóch głosów. - Dwie osoby włożyły karteczki do kieszeni.
Ale wcześniej tu były. Liczyłem, było 803.
- Ludziom zdarzają się pomyłki. - Ale mnie się nie zdarzyła.
- Były tutaj, zanim zaczął pan przeliczać. - Nie podoba mi się to, co mówisz.
- Każdy głos został podliczony. - Wystarczy. Koniec dyskusji.
Chciałam ci tylko powiedzieć, że - niezależnie od tego, kto wygra -
prowadziłeś dobra kampanie. Powodzenia.
Dzięki, Tracy. Cieszę się, że już po wszystkim.
Zaczynajmy. Im szybciej ogłosimy wyniki, tym szybciej pójdziemy do domu.
Szkoda że, przy tak wyrównanej walce, zwycięzca może być tylko jeden.
Udawaj zaskoczoną. Wejdź wolno na podium.
Bądź skromna. Podziękuj wszystkim za ten wielki honor.
Każde z nich prezentuje silną osobowość i uczciwość -
zalety, jakich oczekujemy od przewodniczącego szkoły.
Wybrać można tylko jednego z kandydatów. Tak zrobiliście.
Zacznijmy od przewodniczącego.
To była bardzo wyrównana walka.
Chciałbym przedstawić nowego przewodniczącego Carver High School:
Paul Metzler.
Dzięki! Dziękuję wszystkim!
Obiecuję, że będę się starał. Będę dobrym przewodniczącym.
Pan McAllister tam jest.
To niezwykłe. Przyszliśmy, by uczcić zwycięstwo.
To fantastyczne. To są moi rodzice.
- Dick Metzler. - Jo Metzler.
Paul pana uwielbia. Ciągle o panu mówi.
Tak bardzo pan mu pomógł.
Paul nie potrzebuje mojej pomocy. Mogą być państwo z niego dumni.
- Jesteśmy. - Niech pan do nas dołączy.
Właśnie kończę. Musze wracać do domu.
Może usiądziecie.
- Chciałem pogadać z panem McAllisterem. - Oczywiście.
- Bardzo się cieszę, że pana spotkałem. - Dziękuję panu.
Mam parę pomysłów, o których chciałbym pomówić.
Możemy zorganizować karnawał, a dochód przekazać na stwardnienie rozsiane.
Na Halloween możemy zrobić dom, w którym straszy.
Nie taki słaby, dla dzieciaków - tylko naprawdę straszny.
Na koniec roku... motywem ostatniej akademii było "Niebo na Ziemi".
- Tego roku... - Pomówimy o tym później.
Teraz chciałbym skończyć mój obiad i pójść do domu.
Rozumiem. Przepraszam. Jeszcze jedna rzecz:
Czy myśli pan, że Tracy to przeboleje? Wydaje się, że bardzo przeżywa porażkę.
Nie martw się o Tracy. Nic jej nie będzie.
O, kochanie...
Dziecko. O, dziecko...
Weź moją tabletkę. Poczujesz się lepiej.
Proszę.
Chodź, dziecko.
Połóż się. Dobra dziewczynka.
Połóż się. Dobrze.
Cicho, dziecko.
Już dobrze, kochanie.
Może trzeba było powiesić więcej plakatów, kochanie.
Albo gdybyś powiedziała to, co ci radziłam...
Nie wiem, później się zastanowimy.
Diane... Popełniłem błąd.
Chce pan ten sam pokój?
Tak. Może być.
Następnego dnia postanowiłem zacząć żyć od nowa.
Zostałem wyrzucony z domu, ale może to i lepiej.
To była dla mnie szansa. Potrzeba nam trochę czasu dla siebie.
Wybory miałem za sobą. Uniknąłem najgorszego.
Co się takiego w końcu stało? Nikt nie umarł.
Jim, Walt chce się z tobą zobaczyć.
Dobra, dzięki.
Wzywał mnie pan?
Panie McAllister, mam nadzieje, że pomoże pan nam coś wyjaśnić.
- Ja... - Przegrywam.
- Ty... - Przegrywasz...
Dziękuję.
Senior Presidente - proszą pana do biura.
Dr Hendricks?
Wejdź, synu, musimy ci coś powiedzieć...
- Czy to w związku z Tammy? - Nie, chodzi o wybory.
Po rozmowie z Paulem Walt poprosił mnie do siebie.
To było proste. Złożyłem rezygnacje - została przyjęta.
Kariera Jima McAllistera w Carver High dobiegła końca.
Nagle wszyscy wiedzieli, kim jestem.
Nauczyciel, który próbował zniweczyć marzenia młodej dziewczyny.
Wszystko co zrobiłem w życiu dobrego, nagle przestało się liczyć.
Wiadomość szybko się rozniosła.
To rodzaj plotek, jakie ludzie sobie przesyłają pocztą elektroniczną.
Diane wniosła o rozwód. Nie chciała mi przebaczyć.
Wzięła prawie wszystko, łącznie z domem.
Ja zatrzymałem samochód.
Zdałem sobie sprawę, że czas opuścić stan Omaha.
Ostatni rok był wspaniały. Nie zostałem przewodniczącym,
ale wygrałem wybory na najbardziej lubianą osobę.
Dostałem się do Nebraski - tak jak chciałem.
Na koniec roku urządziłem imprezę w stylu meksykańskim w fabryce cementu.
To była odjazdowa balanga.
Tylko z Lisa mi nie wyszło. Zostawiła mnie.
W jednej minucie się kochamy, w drugiej podrywa Randiego.
Zastanawiam się, co by się stało, gdybym wygrał wybory?
Czy moje życie byłoby inne? Czy nigdy nie poszedłbym do Yosemite?
Może bym już nie żył.
W szkole katolickiej było świetnie!
Nauczyciele mieli być podobno surowi.
Ale nawet morderstwo mogło ujść na sucho.
Przede wszystkim spotkałam tam Jennifer.
Jennifer to moja druga połowa. Nigdy się nie rozstaniemy.
Cisza! Cisza!
Ostatni rok był bardzo produktywny.
Osiągnęłam najwyższe wyniki w swojej klasie.
Dostałam się do Georgetown, tak jak chciałam - ze stypendium.
Czasem, gdy czuję się samotna, myślę o Davie.
Może by nam się udało? Zastanawiam się, co teraz robi.
Może wreszcie napisał powieść.
Otrzymałam nagrody za osiągnięcia, miałam wielkie perspektywy,
ale czegoś mi brakowało.
Wszyscy byli tacy szczęśliwi, podpisywali nawzajem swoje kroniki.
Prawie nikt nie podpisał mojej.
Jako przewodnicząca powinnam być otoczona przyjaciółmi.
Co do pana McAllistera -
prawie o nim nie myślę.
Nikt nie miał od niego wiadomości. Tak jakby przestał istnieć.
Tracy Enid Flick.
Myślałam, że w Georgetown znajdę się wreszcie wśród podobnych sobie ludzi...
Byłam pewna, że tam znajdę prawdziwych przyjaciół.
Przepraszam, czy możecie się uspokoić!
Wcale tak nie było. Rozpieszczone dzieci z bogatych rodzin!
Pogodziłam się z tym, że tacy jak ja, to specjalny gatunek.
Jesteśmy indywidualistami. Tak jak mówił Dave:
Jeśli będziesz wybitna, zostaniesz samotna.
Co dzieje się z mężczyzną, który wszystko traci?
Wszystko, co wypracował, wszystko, w co wierzył.
Wyrzucony z własnego domu. Wyłączony ze społeczności.
W jaki sposób przetrwa? Gdzie się podzieje?
Tędy, proszę.
Nowy Jork...
Od setek lat przyciąga ludzi obietnicą nowego życia.
Zawsze marzyłem, by zamieszkać w Nowym Jorku.
Cały ten zgiełk i mieszanina kultur... Życie pełne niespodzianek...
Co jakiś czas spotykam moich dawnych uczniów.
Mam bardzo małe mieszkanie, za które płacę ogromny czynsz,
ale ma za to dużo charakteru i jest bardzo przytulne.
Nie potrzebuję samochodu. W metrze dużo czytam.
Czasem chodzę do pracy na piechotę.
Ciężko tu o pracę, ale po pewnym czasie
znalazłem zatrudnienie w oddziale edukacyjnym muzeum przyrodniczego.
Znowu uczę.
Kiedy przychodzą wycieczki szkolne,
oprowadzają je specjalnie wyszkoleni przewodnicy.
Zacząłem się spotykać z Jilian.
Jilian również pracuje w muzeum.
Jest całkiem inna niż Diana. Pierwszy raz poznałem kogoś takiego.
Podobnie jak ja przeżyła rozstanie, wiec nie spieszymy się.
Pewno chcielibyście wiedzieć, czy spotkałem Tracy Flick. Tylko raz.
Byłem w Waszyngtonie na konferencji przewodników.
Po miłym poranku spędzonym na zakupach,
byłem w drodze do Muzeum Holocaustu, gdy nagle...
Nie wiem, czy mnie widziała. Chyba nie.
Wszystkie złe wspomnienia, wszystko, co chciałem jej powiedzieć,
wróciło wielką falą.
Chciałem podbiec i wymusić na niej, by się przyznała, że podarła plakaty,
i że oszukiwała, by wygrać wybory.
Zamiast tego stałem i patrzyłem.
Zdałem sobie sprawę, że nie jestem już na nią zły. Było mi jej żal.
Kiedy myślę o moim nowym życiu, i o tym, jakie musi być jej życie...
Pewno nadal wcześnie wstaje, by realizować swoje idiotyczne zamierzenia.
Gdzie się próbuje dostać, poza tym?
Co tak w ogóle robi w tej limuzynie? Za kogo, do cholery, się uważa?
Hej, ty!
Ty draniu!
To już stara historia. Mam teraz całkiem nowe życie.
To właśnie jest piękne w Ameryce. Zawsze można zacząć od nowa.
Czy to jest skała wulkaniczna czy osadowa?
Jaka jest różnica pomiędzy skałą wulkaniczną i osadową?
Kto chce powiedzieć?